فکرآوردهای دكتر نادر نوري ( نافذ ) - Naader noory MD کرمانشاه

بر بال خواب شبي سفر مي كردم
از بلندي ها مي گذشتم از پستي ها حذر مي كردم
هر جايي مي رفتم هر چيزي مي ديدم
دود دي اكسيد آه فضا را گرفته بود
زمين خسته زمان يخ بسته بود
كوهها مسموم دشت ها محروم سدها مصدوم
مي آمد از هر طرف بوي دلي سوخته
مي ديدم و مي گذشتم
نوجواني بي زبان ديدم زباله مي جست
و پيري كه به ستاره ي بخت پيام لعنت مي فرستاد
ونوزادي نا اميد ديدم كه براي فردايش گريه مي كرد
و آن طرف تر خفاش كوري ...
كه با ريم رنگين ريا چشم هايش را براي فريب فردا گريم مي كرد
و خطيبي ساده لوح كه براي هزار مين بار مي خواست با درزن دعا جامه ي تقوا پوسيدگان را رفو كند
ربا خواري ديدم يقه اي بسته داشت و رويي گشاده.....
سوار بر خاوري.....
از مرگ بر فاسد مي گفت و مبارزه با مفاسد
با ريشي مردانه و كيشي ناجوانمردانه خوانهاي مردم را خال مي كرد و نانهايشان را بار مي زد
از بوي گند ايمان دروغينش خوابم پريد
پرهاي پروازم با بيداري ريخت
ديدم همه چيز امن و امان ! نه خبري از دزدي بود نه اختلاس نهان !
خيالم آرميد كه هر چه مردم مي گويند دروغ است
اوضاع به كام است مشكل كدام است ؟
مي دانيم آن قصه ي كبك و برف را
اما باور نداريم آن حرف را

دكتر نادر نوري ........ 1372& 1398